Wesele

Polska, 1972

Reżyseria: Andrzej Wajda
Scenariusz: Andrzej Kijowski
Zdjęcia: Witold Sobociński
Muzyka: Stanisław Radwan
Produkcja: Zespół Filmowy X

Występują:
Marek Walczewski – Gospodarz
Izabella Olszewska – Gospodyni
Ewa Ziętek – Panna Młoda
Daniel Olbrychski – Pan Młody
Emilia Krakowska – Marysia

Ekranizacja Wesela Stanisława Wyspiańskiego, dramatu, którego rolę w kreowaniu świadomości samego reżysera, jak i w ogóle „szkoły polskiej”, Wajda niejednokrotnie podkreśla. To jeden z najbardziej plastycznych filmów polskiej kinematografii. Andrzeja Wajda oraz operator Witold Sobociński zrealizowali go z niezwykłą dbałością o szczegóły, obrazujące świat przedstawiony. Film otwiera scena wyjazdu orszaku weselnego sprzed kościoła Mariackiego w Krakowie. Pan Młody, reprezentujący środowisko inteligencji, żeni się z pochodzącą z chłopskiej rodziny dziewczyną. Przez okoliczne wsie weselnicy docierają do Bronowic, gdzie odbędzie się zabawa. Goście, pochodzący z różnych grup społecznych, bawią się doskonale w tym mieszanym towarzystwie. Prowadzą interesujące dialogi, wypowiadając bon moty, które już na zawsze zadomowiły się w naszym ojczystym języku. Z czasem weselna zabawa przeradza się w wydarzenie zupełnie niesamowite. Dzieje się to za sprawą Chochoła, który budzi w biesiadnikach uśpione uczucia. Gościom zaczynają objawiać się zjawy i widma. Powoli do głosu dochodzą najróżniejsze, dotychczas głęboko skrywane, żale i urazy. Ujawnia się także tęsknota za odzyskaniem wolności i niepodległości. Film odniósł duży artystyczny sukces na całym świecie, czego dowodem Srebrna Muszla na festiwalu w San Sebastian w 1973 roku czy entuzjastyczne przyjęcie międzynarodowej krytyki i twórców. Weselem zachwycił się m.in. Elia Kazan.

Film częściowo zrealizowany w Krakowie.

Plenery i obiekty zdjęciowe w Krakowie:

- Bronowice
- kościół Mariacki
- Rynek Główny